இறைவேதங்களும் திருக்குர்ஆனும் — மாதுரீதிய்யா அகீதா

அல்லாஹ் தனது தூதர்களுக்கு வழிகாட்டுதலை அருளினான். மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு தவ்ராத், தாவூத் (அலை) அவர்களுக்கு ஸபூர், ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு இன்ஜீல், முஹம்மது ﷺ அவர்களுக்கு திருக்குர்ஆன் வழங்கப்பட்டது. பெயர் தெரியாத மற்ற வெளிப்பாடுகளையும் பொதுவாக நம்புகிறோம்.

முந்தைய வேதங்கள்

அவற்றின் அசல் வெளிப்பாடு அல்லாஹ்விடமிருந்து உண்மை. இன்று உள்ள நூல்களில் அசல் செய்தியின் பகுதிகள், மனித விளக்கங்கள் மற்றும் வரலாற்று மாற்றங்கள் கலந்திருக்கலாம். குர்ஆன் முந்தைய வெளிப்பாடுகளின் உண்மையை உறுதிப்படுத்தியும் அவற்றின் மீது இறுதி அளவுகோலாகவும் வந்துள்ளது.

குர்ஆனின் பாதுகாப்பு

குர்ஆனை அல்லாஹ் பாதுகாப்பதாக அறிவித்தான். அது நபி ﷺ அவர்களுக்கு அரபியில் அருளப்பட்டு, தலைமுறை தலைமுறையாக மனனம் மற்றும் எழுத்து வழியாகப் பரவியது. அதன் ஓதுதல் இபாதத்; அதன் கட்டளைகளை வாழ்வில் நிறைவேற்றுதல் கடமை.

அல்லாஹ்வின் கலாம்

சுன்னி மாதுரீதிய்யா அகீதாவில் அல்லாஹ்வின் கலாம் அவனது நித்திய பண்பு; அது படைக்கப்பட்டது அல்ல. நமது குரல், உச்சரிப்பு, மை, காகிதம் மற்றும் எழுதும் செயல் படைக்கப்பட்டவை; அவை அல்லாஹ்வின் நித்திய கலாமைச் சுட்டும் வழிகள். இந்த நுணுக்கத்தைப் புரியாமல் “நாம் கேட்கும் ஒலி நித்தியமா?” போன்ற தவறான எதிர்மறைகளை உருவாக்க வேண்டாம்.

மொழிபெயர்ப்பு

தமிழ் அல்லது வேறு மொழிபெயர்ப்பு குர்ஆனின் பொருள் விளக்கம்; அரபு குர்ஆனுக்குச் சமமான முழு மாற்று அல்ல. மொழிபெயர்ப்பை வாசிப்பது பயனுள்ளது; தஃப்ஸீர், அரபு பயன்பாடு, இறங்கிய சூழல் ஆகியவற்றோடு படிப்பது பாதுகாப்பானது.

இறைவேதங்களை நம்புவதன் பொருள்

அல்லாஹ் உண்மையாக அருளிய எல்லா வேதங்களும் ஸுஹுஃப்களும் அவன் கலாமும் வழிகாட்டுதலும் என்று நம்புவது ஈமானின் அடிப்படை. குர்ஆன் பெயரிட்ட தவ்ராத், ஸபூர், இன்ஜீல் மற்றும் இப்ராஹீம்–மூஸா (அலைஹிமஸ்ஸலாம்) அவர்களின் ஸுஹுஃப்களைத் தனித்தனியாக நம்புகிறோம். பெயர் அறியாத மற்ற வெளிப்பாடுகளை பொதுவாக நம்புகிறோம்.

முந்தைய வேதங்களின் அசல் வடிவத்தை இழிவுபடுத்த முடியாது. அவையும் அல்லாஹ்விடமிருந்து இறங்கியபோது உண்மை. பின்னர் ஏற்பட்ட மனிதத் தலையீடு, மறைத்தல், தவறான விளக்கம் மற்றும் உரை மாற்றம் பற்றியே குர்ஆன் விமர்சிக்கிறது (2:75–79; 3:78). இன்று ஒரு நூலில் உள்ள ஒவ்வொரு வாக்கியமும் அசல் வஹ்ய் என்றும், அனைத்தும் பொய் என்றும் இரண்டு முனைகளிலும் கூறக்கூடாது.

குர்ஆன் “முஹைமின்”

“உமக்கு உண்மையுடன் வேதத்தை இறக்கினோம்; முன் வந்த வேதங்களை உண்மைப்படுத்துவதாகவும் அவற்றின் மீது முஹைமினாகவும்” என்று 5:48 கூறுகிறது. “முஹைமின்” என்பது கண்காணிக்கும், சாட்சியளிக்கும், இறுதி அளவுகோலாக இருப்பது. முந்தைய செய்திகளில் குர்ஆன் உறுதிப்படுத்தியது ஏற்கப்படும்; குர்ஆன் மறுத்தது நிராகரிக்கப்படும்; குர்ஆன் எதுவும் சொல்லாதவற்றை அகீதா ஆதாரமாக உறுதியாக ஏற்கவோ பொய் என்று தீர்மானிக்கவோ வேண்டாம்.

இஸ்ராஈலிய்யாத் செய்திகளை நபி ﷺ “உண்மைப்படுத்தவும் வேண்டாம்; பொய்யாக்கவும் வேண்டாம்” என்று கற்றுத் தந்ததாக புகாரி 4485 கூறுகிறது. அவை குர்ஆன்–சுன்னாவுக்கு ஒத்தால் துணை விளக்கமாக குறிப்பிடலாம்; முரணானால் நிராகரிக்க வேண்டும்; அமைதியான விஷயத்தில் நிறுத்த வேண்டும்.

வஹ்ய் இறங்கிய முறை

குர்ஆன் லைலத்துல் கத்ரில் இறக்கப்பட்டது (97:1); “ரூஹுல் அமீன்” ஜிப்ரீல் (அலை) தெளிவான அரபியில் நபி ﷺ அவர்களின் இதயத்துக்கு கொண்டு வந்தார் (26:192–195). இருபத்துமூன்று ஆண்டு நபித்துவ காலத்தில் நிகழ்வுகளுக்கேற்ப வசனங்கள் படிப்படியாக இறங்கின. இது மனனம், நடைமுறைப்படுத்தல் மற்றும் சமூக வளர்ச்சிக்கு உதவியது.

வஹ்ய் சில நேரங்களில் மணி ஓசையைப் போல நபி ﷺ அவர்களுக்கு மிகக் கனமாக வந்தது; சில சமயம் மலக்கு மனித வடிவில் வந்து பேசினார் என்று ஆயிஷா (ரலி) அறிவிக்கிறார் (புகாரி 2). இது சாதாரண உள்ளுணர்வு அல்லது கவிஞரின் கற்பனை அல்ல; அல்லாஹ்வின் பாதுகாக்கப்பட்ட செய்தி.

குர்ஆன் தொகுப்பு

நபி ﷺ அவர்களின் காலத்திலேயே குர்ஆன் மனனம் செய்யப்பட்டு, பல பொருட்களில் எழுதப்பட்டு, வசனங்களின் இடத்தை நபி ﷺ வழிகாட்டினார்கள். யமாமா போருக்குப் பின் பல காரிகள் ஷஹீதானதால் அபூபக்ர் (ரலி) காலத்தில் ஸைத் இப்னு தாபித் (ரலி) தலைமையில் எழுதப்பட்ட துண்டுகள் மற்றும் மனனச் சாட்சிகளிலிருந்து ஒரு முஸ்ஹஃப் தொகுக்கப்பட்டது. அது அபூபக்ர், உமர், பின்னர் ஹஃப்ஸா (ரலியல்லாஹு அன்ஹும்) அவர்களிடம் இருந்தது.

உஸ்மான் (ரலி) காலத்தில் வாசிப்பு வழக்கில் தகராறு உருவாகும் அபாயத்தால், அந்த நம்பகமான ஸுஹுஃபின் அடிப்படையில் அதிகாரப்பூர்வ பிரதிகள் தயாரிக்கப்பட்டு முக்கிய நகரங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன (புகாரி 4987). இது குர்ஆனை மாற்றிய செயல் அல்ல; நபி ﷺ கற்றுத்தந்த வாசிப்பை உம்மத் ஒன்றுபட்டு பாதுகாத்த செயல்.

கிராஅத்துகள்

முதவாதிரான கிராஅத்துகள் ஒரே குர்ஆனின் வஹ்யால் அனுமதிக்கப்பட்ட ஓதல் வடிவங்கள். ஹஃப்ஸ் அன் ஆஸிம் இன்று பல இடங்களில் பரவலாக உள்ளது; வர்ஷ் அன் நாஃபிஉ் போன்ற கிராஅத்துகளும் முஸ்லிம் உலகின் சில பகுதிகளில் ஓதப்படுகின்றன. உச்சரிப்பு அல்லது சில சொல் வடிவ வேறுபாடு முரண்பட்ட “பல குர்ஆன்கள்” என்று பொருளல்ல; நபி ﷺ வரை சனத் கொண்ட ஓதல் வழிகள்.

ஒவ்வொரு இணையப் பதிவையும் “கிராஅத்” என்று ஏற்க முடியாது. ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கிராஅத்திற்கு நம்பகமான சனத், உஸ்மானிய ரஸ்முடன் பொருந்துதல் மற்றும் அரபு மொழிச் சாத்தியம் போன்ற நிபந்தனைகளை கிராஅத் அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர்.

அல்லாஹ்வின் கலாம் படைக்கப்படாதது

இமாம் தஹாவி கூறுகிறார்:

وإن القرآن كلام الله، منه بدا بلا كيفية قولا، وأنزله على رسوله وحيا

“குர்ஆன் அல்லாஹ்வின் கலாம்; ‘எப்படி’ என்ற படைப்புமுறை இன்றி அவனிடமிருந்து சொல்லாக வந்தது; அதைத் தனது தூதருக்கு வஹ்யாக இறக்கினான்.”

அல்லாஹ்வின் நித்திய கலாம் அவனது தாதுடன் நிலைத்த பண்பு. நாம் ஓதும் ஒலி காலத்தில் தொடங்கி முடிகிறது; எழுத்துப் பிரதிகள் காகிதம்–மையால் உருவாக்கப்படுகின்றன; மனனம் மனித நினைவில் நிகழ்கிறது. இவை அனைத்தும் படைக்கப்பட்ட மனித நிலைகள். அவற்றால் வெளிப்படுத்தப்படும் அல்லாஹ்வின் கலாமை “படைக்கப்பட்டது” என்று கூற முடியாது.

முஸ்ஹஃபின் மரியாதை

முஸ்ஹஃபை தூய்மையுடனும் மரியாதையுடனும் கையாள வேண்டும். ஹனஃபி ஃபிக்ஹில் வுழூ இன்றி முஸ்ஹஃபின் அரபு உரையைத் தொடாதிருப்பது அடிப்படை. தொலைபேசியில் குர்ஆன் பயன்பாடு, திரையில் உரை, பாதுகாப்புக் கவர் போன்ற புதிய விவரங்களில் ஃபிக்ஹ் விளக்கம் தேவை; மரியாதை எல்லா நிலைகளிலும் பேணப்பட வேண்டும்.

முஸ்ஹஃபை அலங்காரப் பொருளாக மட்டும் வைத்திருப்பதல்ல நோக்கம். தினசரி ஓதுதல், தஜ்வீத் கற்றல், பொருள் அறிதல் மற்றும் கட்டளைக்கு இணங்குதல் அவசியம்.

மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் தப்ஸீர்

குர்ஆன் குறிப்பிட்ட அரபுச் சொற்கள், இலக்கணம், பல பொருள், நபிவழி விளக்கம் மற்றும் இறங்கிய சூழலைக் கொண்டது. மொழிபெயர்ப்பு மொழிபெயர்ப்பாளரின் புரிதலுக்கேற்ப ஒரு பொருள் அணுகுமுறை. ஆகவே “தமிழ் குர்ஆன்” என்று வழக்கமாகச் சொன்னாலும் துல்லியமாக அது “குர்ஆனின் தமிழ் பொருள் மொழிபெயர்ப்பு”.

சட்டம் அல்லது அகீதா தீர்ப்பை ஒரே மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து தனியாக எடுக்கக்கூடாது. தபரி, மாதுரீதி, ராஸி, குர்துபி, ஜலாலைன், இப்னு கஸீர் போன்ற முஃதபர் தப்ஸீர்கள் பல்வேறு மொழி–ஹதீஸ்–ஃபிக்ஹ் கோணங்களை வழங்குகின்றன. ஒரு கருத்தை “குர்ஆன் நேராகச் சொல்கிறது” என்று கூறும் முன் வசனத்தின் முன்–பின் சூழல் மற்றும் உலமா விளக்கத்தைப் பார்க்க வேண்டும்.

குர்ஆன் பாதுகாப்பின் நடைமுறை

“நிச்சயமாக நாமே இந்த நினைவூட்டலை இறக்கினோம்; நாமே அதை பாதுகாப்போம்” (15:9). இந்த வாக்குறுதி உம்மத்தின் ஹிஃப்ழ், எழுத்துப் பிரதிகள், முதவாதிர் கிராஅத் சனத்கள், தலைமுறை ஆசிரியர்கள் மற்றும் உலகளாவிய ஓதல் வழியாக நடைமுறையில் வெளிப்பட்டுள்ளது. ஒரே ஒரு பழைய கையெழுத்துப் பிரதியைச் சார்ந்து குர்ஆன் நிலைத்திருக்கவில்லை; ஆயிரக்கணக்கான மார்புகளும் பிரதிகளும் ஒன்றை ஒன்று சாட்சியப்படுத்துகின்றன.

இந்த பாதுகாப்பை நம்புவது நம்முடைய பொறுப்பையும் உருவாக்குகிறது: சரியான ஓதலைக் கற்பது, குழந்தைகளுக்குக் கற்பித்தல், அர்த்தத்தைப் புரிதல், வசனத்தை அரசியல் அல்லது தனிநலத்திற்காக வெட்டிப் பயன்படுத்தாமை.

ஆதாரங்கள்

• குர்ஆன் 5:48; 15:9; 26:192–195.
• அபூ மன்சூர் அல்-மாதுரீதி, கிதாபுத் தவ்ஹீத் மற்றும் தஃவீலாத்து அஹ்லிஸ் ஸுன்னா.
• அபூல் முஈன் அன்-நஸஃபி, தப்ஸிரத்துல் அதில்லா, கலாம் பகுதி.
• நஜ்முத்தீன் அன்-நஸஃபி, அல்-அகாயிதுன் நஸஃபிய்யா.
• இமாம் அத்-தஹாவி, அல்-அகீதத்துத் தஹாவிய்யா.

ஒரு வசனத்துக்கு தனிப்பட்ட கருத்தை “குர்ஆன் சொல்கிறது” என்று கூறாமல் நம்பகமான தஃப்ஸீரைப் பார்க்கவும்.