பொதுவாக ஒரு தவறான எண்ணம் உள்ளது: மதத்தை பின்பற்றுபவர்களுக்கு வாழ்க்கையை அனுபவிக்க முடியாது என்று. இறைவனையும் தெய்வீக வழிகாட்டுதலையும் புறக்கணித்து, உடல் ஆசைகளுக்கு ஏற்ப வாழ்பவர்களே வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறார்கள் என்று கருதப்படுகிறது. அதாவது வாழ்க்கையை அனுபவிக்க வேண்டுமெனில் மதக் கட்டுப்பாடுகளை புறக்கணிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம். ஆனால் இது எவ்வளவு உண்மையானது என்பதை ஆராய பலர் தயாராக இல்லை.

இறைவனை நம்புகிறவராக இருந்தாலும், மறுப்பவராக இருந்தாலும், அனைவரும் விரும்புவது மன அமைதிதான். அமைதியின்மை யாருக்கும் வேண்டாம். ஆனால் வாழ்க்கையின் அர்த்தம் என்ன? இலக்கு என்ன? நாம் எங்கிருந்து வந்தோம்? இறப்பின் பின் எங்கே செல்கிறோம்? மனிதன் மற்றும் இறைவன் உறவு என்ன? மனிதர்களிடையே உறவு என்ன? மரணத்திற்குப் பிறகு வாழ்க்கையா? சரி என்ன? தவறு என்ன? – இவ்வாறான கேள்விகளுக்கு திருப்திகரமான பதில் கிடைக்கும்போதுதான் மன அமைதி கிடைக்கும்.

இந்தக் கேள்விகளுக்கு மத மறுப்பவர்களுக்கு திருப்திகரமான பதில் கிடைப்பதில்லை. குர்ஆனை ஏற்றுக்கொள்வோருக்கே பதில் கிடைக்கும். “அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ்வின் நினைவால் மனங்கள் அமைதியடைகின்றன” என்று குர்ஆன் கூறுகிறது. மேலும், இந்த உலகில் நடைபெறும் அநீதிகள் இங்கே தீர்க்கப்படுவதில்லை. ஆனால் மறுமை வாழ்க்கை உண்டு; அங்கே மனிதனின் செயல்களுக்கு ஏற்ப பலன் (சொர்க்கம் அல்லது நரகம்) கிடைக்கும் என்று இஸ்லாம் கற்பிக்கிறது. இது மனிதனுக்கு ஆறுதலாகிறது.

முஸ்லிம்களும் முஸ்லிமல்லாதவர்களும் இடையே உள்ள முக்கிய வேறுபாடு – முஸ்லிம்கள் மதுபானமும் விபச்சாரமும் தவிர்க்கிறார்கள். இதனால் அவர்கள் வாழ்க்கையை அனுபவிக்க முடியாது என்று சிலர் கருதுகின்றனர். ஆனால் உண்மையில் மதுபானம் மனஅமைதியை கெடுக்கும். ஆரம்பத்தில் மகிழ்ச்சிக்காக குடிப்பவர், பின்னர் குடிக்காமல் அமைதி பெற முடியாத நிலைக்கு செல்வார். உடலும் மனமும் சோர்வடையும்.

அதேபோல் ஒழுக்கக்கேடு (விபச்சாரம்) வாழ்க்கையை கெடுக்கும். காலப்போக்கில் ஆசையும் சக்தியும் குறைந்து, மனஅழுத்தமும் விரக்தியும் அதிகரிக்கும்.

அழுக்கான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களுக்கு காலப்போக்கில் உணர்ச்சிகள் மங்கிவிடும். ஆனால் கண்களைத் தாழ்த்தி ஒழுக்கத்துடன் வாழும் முஸ்லிம்களுக்கு தங்கள் துணைவியருடன் உண்மையான பாசமும் இன்பமும் ஏற்படும்.

“அல்லாஹ்வை இறைவனாகவும், முஹம்மது நபியை தூதராகவும், இஸ்லாமை வாழ்க்கை முறையாகவும் ஏற்றுக் கொண்டவன் ஈமானின் இனிமையை அனுபவித்துவிட்டான்.”

உண்மையான நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் இந்த ஆன்மீக இனிமையை அனுபவிக்க முடியாது. அதனால் அவர்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு பெரிய இன்பத்தை இழக்கிறார்கள்.

ஒரு முஸ்லிம் அமைதியாக உறங்க முடியும். அவன் யாரையும் பயப்படுவதில்லை. “நான் விடியற்காலத்தின் இறைவனிடம் பாதுகாப்பு தேடுகிறேன்” என்று கூறுவான். எல்லாம் அல்லாஹ்வின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது என்று அவன் நம்புகிறான். அதனால் பயமின்றி வாழ முடிகிறது.

ஒரு எலியை அறையில் விட்டால் அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அதுபோல் உலகப் பொருள்களை மட்டுமே விரும்புகிறவர்கள் ஓட்டத்தில் இருப்பார்கள். அவர்கள் உண்மையில் வாழ்வதில்லை; வெறும் உழைப்பில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் “மதம் என்பது நன்மை விரும்புதலே” என்று கூறினர். பிறருக்கான நன்மையை விரும்புபவருக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.

ஒருவர் நல்ல நோக்கில் ஒரு மரம் நட்டால், அதன் பலனை யாராவது எடுத்தாலும் அது அவருக்குச் சத்காரமாகும். இதுபோன்ற எண்ணம் கொண்டவருக்கு வாழ்க்கை சலிப்பாக இருக்காது.

இறைவனுடன் உறவு ஏற்படுத்தியவனுக்கு பாதுகாப்பு உணர்வு ஏற்படும். அவன் ஒருபோதும் தனிமையில் இல்லை. இறைவன் தன்னை நேசிக்கிறான் என்று உணரும்போது அவனுக்கு மன அமைதி கிடைக்கும்.

இஸ்லாம் என்பது அமைதியின் பாதை. மனிதர்கள் அனைவரும் தேடும் அமைதியை இது வழங்குகிறது. அந்த அமைதிப் பாதையை மற்றவர்களுக்கும் காட்டுவது நமது பொறுப்பு.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மனிதனுக்கான முன்மாதிரி. “நபியில் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி உள்ளது” என்று குர்ஆன் கூறுகிறது. “எங்கள் இறைவா! இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் நன்மை தா” என்று பிரார்த்திக்க கற்றுத்தருகிறது.

ஒரு முறை நபி (ஸல்) அவர்கள் மறுமை குறித்து உரையாற்றியபோது, சிலர் வாழ்க்கையை மிகக் கடுமையாக்க முடிவு செய்தனர். ஒருவர்: “நான் இரவு முழுவதும் தொழுவேன்.” மற்றொருவர்: “நான் எப்போதும் நோன்பு நோற்பேன்.” இன்னொருவர்: “நான் மனைவியுடன் வாழ மாட்டேன்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்:

“நான் தூங்குவேன், தொழுவேன். நோன்பு நோற்பேன்; சில நாட்களில் நோற்பதில்லை. மனைவியுடன் வாழ்கிறேன். இதுவே என் வழி. இதை விட்டுவிட்டால் நீங்கள் என் வழியில் இல்லை.”

அல்லாஹ் வழங்கிய நன்மைகளை மறுப்பது இஸ்லாம் கற்றுத்தரவில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்:

“இந்த உலகம் அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடனும் அன்புடனும் வாழ்ந்தார். விளையாட்டிலும் நகைச்சுவையிலும் ஈடுபட்டார். புன்னகை ஒரு தர்மம் என்று கற்றுத்தந்தார்.

இஸ்லாம் வாழ்க்கையை மறுக்கும் மதமல்ல;அதை சரியான வழியில் அழகாக அனுபவிக்கக் கற்றுத்தரும் அமைதியின் மார்க்கம்.