“இஸ்லாம்” என்ற சொல்லுக்கு அதன் மூலச் சொல் அடிப்படையில் பல அர்த்தங்கள் உள்ளன. ஆரோக்கியம், ஒப்புதல், பணிவு, சமர்ப்பணம், தூய்மை, தேவையற்ற மற்றும் கீழ்மையானவற்றை விலக்குதல், அமைதி, பாதுகாப்பு போன்ற அர்த்தங்களை உள்ளடக்கிய மூலத்திலிருந்து “இஸ்லாம்” உருவானது. இந்த அனைத்து அர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கிய பரந்த தளத்தில் இஸ்லாம் விரிந்திருக்கிறது.

மனிதன் உருவாக்கப்பட்ட காலம் முதல் இன்று வரை, ஒவ்வொரு காலத்திற்கும் ஏற்றவாறு சட்டங்களும் வழிமுறைகளும் அல்லாஹ்வால் வழங்கப்பட்டுள்ளன. மனிதகுலத்தின் தந்தையும் முதல் நபியும் ஆன ஆதம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) முதல் இறுதி நபியான முஹம்மது நபி (ஸல்) வரை இரு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட நபிமார்களின் வழியாக அல்லாஹ் இதை மனிதர்களிடம் கொண்டு வந்தான். நான்கு முக்கிய வேதங்களும் நூறு ஏடுகளும் இதற்காக அருளப்பட்டன. அவற்றின் விளக்கங்களையும், காலத்திற்கேற்ற வழிகாட்டுதல்களையும் நபிமார்கள் சமூகத்திற்கு கற்றுத்தந்தனர்.

இறுதி நபியான முஹம்மது நபி (ஸல்) வழங்கிய போதனைகள் “ஹதீஸ்” என்று அழைக்கப்படுகின்றன. முந்தைய நபிமார்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வேதங்கள் அந்த காலத்திற்கேற்றவையாக இருந்ததால், அவற்றின் பயன்பாடு காலவரையுடையதாக இருந்தது. ஆனால் இறுதி நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள், எல்லா காலங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய முழுமையான மார்க்கமான இஸ்லாமை, அல்லாஹ்வின் கட்டளையின்படி குர்ஆன் மற்றும் சுன்னா மூலம் மனிதர்களிடம் கொண்டு வந்தார். அதனால் முன் இருந்த தற்காலிக சட்டங்கள் பொருந்தாதவையாகின.

முந்தைய சட்டங்கள் தெய்வீகமானவை என்பதில் சந்தேகமில்லை; அவை மதிப்புக்குரியவையே. ஆனால் அவை முழுமையானவை அல்லாத காரணத்தால், “இஸ்லாம்” என்ற சொல்லில் அவை சேர்க்கப்படவில்லை. சுருக்கமாகச் சொன்னால், முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் மூலம் வந்த முழுமையான மார்க்கமே “இஸ்லாம்” ஆகும். மேலும், இஸ்லாம் மனித உருவாக்கத்திற்குச் சமமான பழமையான தெய்வீக மார்க்கம் என்பதை இதன் மூலம் புரிந்துகொள்ளலாம்.

ஒரு குடும்பம் முதலில் கூடாரம் அமைத்து வாழ்ந்தது; பின்னர் அது ஓலைக்குடிசையாக மாற்றப்பட்டது; காலப்போக்கில் சுவர்கள் அமைத்து கூரை போட்ட வீடாக மாறியது; இறுதியில் உறுதியான கட்டிடமாக மாற்றப்பட்டது. இந்த மாற்றங்கள் நடந்தாலும், அந்த இடம் மாறவில்லை. இதுபோல ஒரே இறைவன் மீதான நம்பிக்கையில் தொடர்ச்சியாக வளர்ந்து முழுமையை அடைந்த சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாகவே முஸ்லிம்கள் உள்ளனர்.

இஸ்லாம் தெய்வீக மார்க்கமல்ல என்றும், முஹம்மது நபி (ஸல்) அதனை உருவாக்கினார் என்றும், அதற்கு பழமையான அடிப்படை இல்லை என்றும் கூறுவது அறியாமையாலான தவறான கருத்தாகும்.

“இன்று நான் உங்களுக்காக உங்கள் மார்க்கத்தை முழுமைப்படுத்தினேன்; என் அருளையும் நிறைவு செய்தேன்” (குர்ஆன் 5:3).

“நிச்சயமாக நாங்களே குர்ஆனை அருளினோம்; அதை நாங்களே பாதுகாக்கிறோம்” (குர்ஆன் 15:9).

இந்த பாதுகாப்பு குர்ஆனுக்கும் அதனை அடிப்படையாகக் கொண்ட இஸ்லாமிய சட்டத்திற்கும் மட்டுமே உண்டு. முந்தைய வேதங்களின் பாதுகாப்பு அந்த காலத்தின் அறிஞர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

“எந்த விஷயத்தையும் இந்த வேதத்தில் நாம் விட்டுவைக்கவில்லை” (குர்ஆன் 6:38).

இதை விமர்சிப்பதற்குப் பதிலாக, அறிஞர்களின் விளக்கங்களை ஆராய்ந்தால், குர்ஆனின் ஆழமான கருத்துகளில் சிறிய பகுதியை மட்டுமே நாம் புரிந்துகொள்கிறோம் என்பதை அறியலாம்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் உலக ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை நிகழப்போகும் அனைத்தையும் அறிவித்தார்கள் என்பதும் ஹதீஸ்களில் இருந்து புரிகிறது. ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறுகின்றனர்:

“ஒரு முறை நபி (ஸல்) அவர்கள் உரையாற்றினார்கள். உலகத்தின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை எந்த விஷயத்தையும் குறிப்பிடாமல் விடவில்லை. சிலர் அதை நினைவில் வைத்தார்கள்; சிலர் மறந்தார்கள்.” (புகாரி, முஸ்லிம்)