நபி (ஸல்) அவர்கள் மனிதகுலத்திற்கான உத்தமமான முன்மாதிரி ஆவார். “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரில் உங்களுக்கு மிகச் சிறந்த முன்னுதாரணம் உள்ளது” என்று அல்லாஹ் குர்ஆன் மூலம் அறிவித்திருக்கிறார். “எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் நன்மை அளிக்க வேண்டுமென” பிரார்த்திக்க குர்ஆன் கற்றுத்தருகிறது. இதில் முதலில் குறிப்பிடப்படுவது இவ்வுலக நன்மையே.

ஒரு முறை நபி (ஸல்) அவர்கள் மறுமை வாழ்க்கையின் நன்மை-தண்டனைகள் குறித்து உரையாற்றினார். அதை கேட்ட சில தோழர்களுக்கு மறுமை வெற்றியை எப்படியும் அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. அதற்காக தங்கள் வாழ்க்கையை அதிகக் கடுமையாக்க முடிவு செய்தனர். அவர்களில் ஒருவன் கூறினான்: “நான் இனி ஒவ்வொரு இரவும் முழுவதும் தொழுவேன்.” மற்றொருவன் கூறினான்: “நான் எப்போதும் நோன்பு நோற்பேன்.” இன்னொருவன் கூறினான்: “நான் என் மனைவியுடன் உறவு கொள்ளாமல் இருப்பேன்.”

அவர்கள் இந்த முடிவுகளை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கச் சென்றார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) இல்லாததால், அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் தெரிவித்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தபின், ஆயிஷா (ரலி) இந்த விஷயத்தை அவர்களுக்கு தெரிவித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அழைத்து கூறினார்:

“நான் (இரவில்) தூங்கி எழுந்து தொழுகிறேன். சில நாட்களில் நோன்பு நோற்பேன்; சில நாட்களில் நோன்பு நோற்பதில்லை. நான் என் மனைவியுடன் வாழ்கிறேன். இதுவே என் மார்க்கம். இதற்கு மாறான வாழ்க்கை முறையை நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டால், நீங்கள் என் வழியில் உள்ளவர்கள் அல்ல.”

இந்த உலகத்தில் அல்லாஹ் மனிதனுக்கு வழங்கியுள்ள வாழ்க்கைச் சுகங்களையும் வசதிகளையும் மறுக்கும் வாழ்க்கை நோக்கத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுக்கொடுக்கவில்லை. “அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழங்கிய அழகானவற்றையும் நலன்களையும் யார் தடை செய்கிறார்கள்?” என்று குர்ஆன் கேட்கிறது.

“இந்த உலகம் முழுவதும் அனுபவிக்கப்பட வேண்டியது. இவ்வுலகில் மிகச் சிறந்த அனுபவம் நல்ல மனைவியே.” (முஸ்லிம்)

நபி (ஸல்) அவர்கள் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியை மறுக்கும் அணுகுமுறையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆயிஷா (ரலி) கூறுகிறார்:

“நான் மற்றும் சில சிறுமிகள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தோம். எனக்கு சில தோழிகள் இருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வந்தபோது அவர்கள் வெளியேறினால், அவர்களை மீண்டும் என்னிடம் வரச்செய்து, நாம் விளையாட்டைத் தொடரச் செய்வார்கள்.” (புகாரி, முஸ்லிம்)

“ஒரு முறை அபிசீனியர்கள் பள்ளிவாசலில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் என் அறை கதவின் அருகில் நின்று, தமது மேலாடையால் எனக்கு மறை ஏற்படுத்தினர். அவர்களின் தோளுக்கும் காதுக்கும் நடுவே இருந்து நான் அந்த விளையாட்டைப் பார்த்தேன். நான் திருப்தி அடையும் வரை அவர்கள் அப்படியே நின்று எனக்காக காத்திருந்தார்கள்.” (புகாரி, முஸ்லிம்)

“ஒரு பயணத்தின் போது நான் மற்றும் நபி (ஸல்) ஓட்டப்பந்தயம் போட்டோம். நான் அவர்களை வென்றேன். பின்னர் நான் உடல் பருமன் அடைந்தபோது, மறுபடியும் போட்டியில் நபி (ஸல்) என்னை வென்றார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘அது முன்பு நீ வென்றதற்கான பதிலாகும்.’” (அபூதாவூத்)

நபி (ஸல்) அவர்கள் நகைச்சுவையுடன் பேசுவார்கள்; தோழர்களுடன் சிரித்துப் பழகுவார்கள். ஒருமுறை நபியும் தோழர்களும் பேரீச்சம் பழம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள் தின்ற விதைகளை நபியின் முன் சேர்த்துக் கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு அலி (ரலி) கூறினார்:

“நபி (ஸல்) எவ்வளவு பேரீச்சம் பழம் சாப்பிட்டார்கள் பாருங்கள்! விதைகள் எவ்வளவு இருக்கின்றன!”

“அலி (ரலி) விதைகளையும் சாப்பிட்டிருக்கிறார் போல! உங்கள் முன் விதைகள் எதுவும் இல்லை அல்லவா?”

ஒரு முறை ஒரு வயதான பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டாள்: “நான் சொர்க்கத்தில் செல்வேனா?”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வயதானவர்கள் சொர்க்கத்தில் செல்ல மாட்டார்கள்.”

“அவர்கள் அனைவரும் இளமையான அழகிய பெண்களாக மாற்றப்பட்டு சொர்க்கத்தில் நுழைவார்கள்.”

இதைக் கேட்ட அந்தப் பெண் புன்னகைத்தாள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் “புன்னகை செய்வதும் ஒரு தர்மம்” என்று போதித்தார்கள். ஒருவருக்கொருவர் அன்பும் மரியாதையும் காட்டும்படி ஊக்குவித்தார்கள். இவை அனைத்தும் மகிழ்ச்சியான, இனிமையான வாழ்க்கை சூழலை உருவாக்க உதவும் செயல்களாகும்.