தாவரங்களும் தாவரப் பொருட்களும் புனித குர்ஆனிலும் நபி மொழிகளிலும் இடம்பெறும் முக்கியமான விஷயங்களாகும். குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்ட தாவரங்களைப் பற்றிய அதிகபட்ச தகவல்களை சேகரிக்க அறிஞர்கள் முயன்றனர். இவ்வாறு சேகரிக்கப்பட்ட தகவல்கள் ஆரம்பத்தில் குர்ஆன் விளக்க நூல்களில் சேர்க்கப்பட்டன. நபி மொழிகளில் குறிப்பிடப்பட்ட தாவரங்களையும் பற்றிய ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பேரீச்சம்பனை, ஒலிவ், திராட்சை, மன்னா, ரும்மான், அத்தி, காற்றாடி, தேவதாரு, இஞ்சி, வெங்காயம், பயறு, வெள்ளரிக்காய், துளசி, கடுகு, கள்ளிமுள் செடி ஆகியவை குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்ட தாவரங்களில் அடங்கும். விவசாயமும் பயிர்களும் பற்றியும் குர்ஆனில் பல குறிப்புகள் உள்ளன. பூமியில் தாவரங்கள் முளைத்து வளர்ந்து பழம்கொடுத்து பின்னர் உலர்ந்து போவதும் சிந்திப்பவர்களுக்கு ஒரு தெய்வீக அடையாளம் என்று குர்ஆன் கூறுகிறது. “அவனே உங்களுக்காக வானத்திலிருந்து மழையைப் பொழிகிறான். அதிலிருந்து நீங்கள் குடிக்கிறீர்கள். அதனால் தாவரங்கள் வளர்கின்றன; உங்கள் கால்நடைகளுக்கு மேய்ச்சல் கிடைக்கிறது. விவசாயம், ஒலிவ், பேரீச்சம், திராட்சை மற்றும் அனைத்து வகை பழங்களையும் அவன் உங்களுக்காக உருவாக்குகிறான். சிந்திப்பவர்களுக்கு இதில் அடையாளம் உள்ளது” (16:10,11).

தாவரங்களின் பல்வகை தன்மையும் வளர்ச்சியின் நிலைகளும் குர்ஆனில் விவரிக்கப்படுகின்றன. “வானத்திலிருந்து மழையைப் பொழிவதும் அவனே. அதனால் அனைத்து தாவரங்களின் முளைகளையும் நாம் வெளிக்கொள்கிறோம். அதிலிருந்து பசுமையை உருவாக்குகிறோம். பின்னர் அதிலிருந்து நெருக்கமாக இருக்கும் தானியங்களை உருவாக்குகிறோம். பேரீச்சத்தின் கொம்புகளில் தொங்கும் கொத்துகளும் உண்டாகின்றன” (6:99).

தாவரங்களில் உள்ள ஜோடித் தன்மையை குர்ஆன் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது: “உங்களுக்காக பல்வேறு வகையான தாவர ஜோடிகளை நாம் உருவாக்கினோம்” (20:53). “ஒவ்வொரு பழத்திலும் ஜோடிகளாக அவன் உருவாக்கினான்” (13:3). இவை தாவரங்களில் உள்ள ஆண்-பெண் தன்மையை குறிக்கின்றன. தாவரங்களில் ஆண் உறுப்பான பூமகரந்தம் பெண் உறுப்பான கருவில் சேரும் போது பராகணம் நிகழ்கிறது. “பராகணத்தை ஏற்படுத்தும் காற்றுகளை நாம் அனுப்பினோம்” (15:22) என்ற வசனத்துடன் இதை இணைத்து பார்க்க வேண்டும். இதனால் குர்ஆன் ஆய்வின் ஒரு பகுதியாக தாவரவியல் முஸ்லிம் அறிவுசார் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறியது.

பல மரங்களும் மருத்துவ தாவரங்களும் பற்றிய குறிப்புகள் நபி மொழிகளில் உள்ளன. தாவரங்களைப் பற்றிய பெரும்பாலான நபி மொழிகள் அவற்றின் மருத்துவ குணங்களைப் பற்றியவையாகும். வெந்தயம், கருஞ்சீரகம், கற்றாழை, பல் தேய்க்கும் செடி, சுன்னாமாக்கி, நீல அமரி, சிக்கரி, ஆட்டங்காய், கடுகு, சதகுப்பை, ஆவணக்கு போன்ற தாவரங்களை பல நோய்களுக்கு நபி மருந்தாக பரிந்துரைத்தார். பேரீச்சம், ரும்மான், ஒலிவ், திராட்சை, அத்தி, சஃபர்ஜல், சாம்பக்காய், தர்பூசணி, வெள்ளரிக்காய், சுரைக்காய், கத்திரிக்காய், பீட்ரூட், இஞ்சி, வெங்காயம், பூண்டு, பார்லி, கோதுமை, அரிசி, சோளம், மைலாஞ்சி, வயம்பு, குங்குமப்பூ, கஸ்தூரி, துளசி ஆகியவையும் நபி மொழிகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

மரங்களையும் தாவரங்களையும் வளர்ப்பதின் அவசியத்தையும் அவற்றை பாதுகாப்பதின் முக்கியத்துவத்தையும் நபி வலியுறுத்தினார். தாவரங்களின் மருத்துவ முக்கியத்துவத்தை அவர் எடுத்துரைத்தது, அதனைப் பற்றிய ஆய்வுகளுக்கு முஸ்லிம்களுக்கு ஊக்கமளித்தது. “மரணம் தவிர அனைத்து நோய்களுக்கும் கருஞ்சீரகம் மருந்தாகும்”, “என் சமுதாயத்திற்கு வெந்தயத்தின் மதிப்பு தெரிந்திருந்தால் அவர்கள் தங்கத்தின் எடைக்குச் சமமாக அதை வாங்கியிருப்பார்கள்”, “ரும்மான் பழம் ஜீரணத்தை மேம்படுத்தும்” போன்ற நபி மொழிகள் உள்ளன.

இவ்வாறு தாவரங்களின் மருத்துவ குணங்களைப் பற்றிய நூற்றுக்கணக்கான ஹதீஸ்கள் உள்ளன. தாவரங்களின் முக்கியத்துவத்தை உணரவும் அவற்றைப் பற்றி மேலும் அறியவும் நபியின் இத்தகைய போதனைகள் முஸ்லிம்களுக்கு ஊக்கமாக அமைந்தன. மரங்களை மதிக்கவும் அவற்றை அதிகமாக நடவும் நபியும் அவரது தோழர்களும் மக்களை ஊக்குவித்தனர். மரங்களின் அடிப்பகுதிகளை அசுத்தப்படுத்தக்கூடாது என்றும் நபி கடுமையாக எச்சரித்தார்.