உலக நாகரிகங்களின் தோற்றமாக ஐரோப்பிய வரலாறு அறிமுகப்படுத்தும் ஏதன்ஸில், அறிவு தேவதைகளின் தனிப்பட்ட இருப்பிடங்களில் இருந்து திருடப்பட்ட ஒரு பொக்கிஷமாக இருந்தது. அறிவை திருடி மனிதர்களுக்கு வழங்கிய குற்றத்திற்காக பிரோமிதியஸ் கட்டுப்படுத்தப்பட்டான். அறிவின் முத்துக்கள் கீழ்த்தர மக்களின் காதுகளில் விழுந்து அசுத்தமாவதைத் தடுக்க இந்திய ஆரியர்கள் எச்சரிக்கையுடன் காவல் காத்தனர். கிரேக்கம், இந்திய கலாச்சாரங்களிலிருந்து மாறுபட்டு அறிவை பொதுமக்களிடம் கொண்டு செல்லுவதற்காகவே இஸ்லாம் நிலை கொண்டது. உலக நாகரிகங்களைப் பற்றிய ஒப்பீட்டு ஆய்வு முதலில் சுட்டிக்காட்டும் உண்மை இதுவே. அறிவின் பொதுமக்களாக்கத்திற்கு முன்வந்தது குர்ஆன் ஆகும்.

குர்ஆன் அரபு மக்களிடம் ஏற்படுத்திய மாற்றமே இந்தக் கூற்றிற்கு சான்று. முஹம்மது நபியின் தீர்க்கதரிசித்துவம் கிடைத்ததற்கும் அதன் பிரசார வெற்றிக்கும் முன்பு அரபுகளின் கலாச்சாரத்தை நிர்ணயித்தது முதன்மையாக பழங்குடி வழக்கங்களும் பழிவாங்குதல்களுமாக இருந்தது. நல்ல விருந்தோம்பல் மற்றும் கவிதை திறமை இருந்தது தவிர, இஸ்லாமுக்கு முன்பான அரபு கலாச்சாரம் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றையும் விடவில்லை. வாழ்வாதாரப் போராட்டமும் மது, பெண்கள், போர் ஆகிய மூன்றும் அரபு இரத்தத்தை கொதிக்க வைத்தன. பழிவாங்குதல், வீரத்தனம், இன்பம், உதாரத்தனம் ஆகியவற்றுக்கு அப்பால் சிந்தனையியல் விழிப்புணர்வு இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. நபியின் வருகைக்கு முந்தைய அரபு வாழ்க்கையின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ‘முஅல்லகாத்’ எனப்படும் ஏழு கவிதைகள் ஆகும். இம்ருல் கைஸ், தவஃபா, அம்ரு இப்னு குல்சும், அந்தரா, ஸுஹைர், லபீத், ஹாரித் ஆகியோரின் புகழ்பெற்ற கவிதைகளே ‘முஅல்லகாத்’. இக்கவிகள் பழங்குடி பெருமையைப் பாடியவர்கள்; மது, காதல், பழிவாங்குதல் மற்றும் பாலைவன வாழ்க்கை பற்றியவையே அவர்களின் பாடல்கள். தத்துவ சிந்தனை அல்லது அறிவியல் ஆராய்ச்சி ஆகியவற்றை அவர்கள் ஊக்குவிக்கவில்லை.

இம்ருல் கைஸின் கவிதையில், காதலி உனைஸியுடன் இணைவதற்காக குளத்தருகில் இருந்து அவளின் உடைகளையும் தோழிகளின் உடைகளையும் திருடி, அவர்களை நிர்வாணமாகத் தன்னிடம் வரவழைத்து, ஒட்டகத்தை அறுத்து விருந்து அளித்து, பின்னர் காதலியின் ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்வது கூறப்படுகிறது. மது, பாலியல் இன்பம், போர் ஆகிய மூன்றையும் தவஃபா பாடுகிறார். இஸ்லாமுக்கு முன் அரபு மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ள இது போதும்.

அந்தக் காலத்து அரேபியாவை சூழ்ந்திருந்த இருளை பிரதிபலிக்கும் வரிகள் இம்ருல் கைஸின் கவிதையில் காணலாம்: “கடலலைகளைப் போல் இரவு அதன் திரைகளை என்ன்மேல் இறக்கி பல துயரங்களால் என்னைச் சோதிக்கிறது”. இந்த அறியாமை இரவிலிருந்து அறிவின் பகலுக்கு அரபுகளை அழைத்த எழுச்சிக் குரல் “இக்ரஅ்” (படிக்க) என்பதாகும். இருளிலிருந்து வெளிச்சத்திற்கான பயணத்தை குர்ஆன் குறிக்கிறது. “படிக்க” என்ற கட்டளையின் வல்லமை அரபு மக்களை எவ்வாறு மாற்றியது என்பதை வரலாறு பதிவு செய்கிறது. அறிவைப் பெறுவது ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் கடமையாகும் என்று நபி போதித்தார். போர் கைதிகளை விடுவிக்க விதிக்கப்பட்ட நிபந்தனை, அவர்கள் முஸ்லிம்களில் பத்து பேருக்கு எழுதவும் படிக்கவும் கற்றுக்கொடுப்பது ஆகும். இதன் மூலம் எழுத்தறிவு பொதுமக்களிடம் பரவியது. ஹிரா குகையில் நபியை எழுப்பிய “இக்ரஅ்” என்ற வெளிப்பாடு புதிய நாகரிகத்தின் அடித்தளமாக அமைந்தது.

“நின்று, என் காதலியின் நினைவில் அவள் வீடு அருகே நாமும் அழுவோம்” என்று பாடிய மக்கள், “என் இறைவா, எனக்கு அறிவை அதிகரித்து தா” என்று வேண்டத் தொடங்கினர். அவர்களின் சிந்தனைகளில் காதல், மது, குதிரைப் பெருமை, பழங்குடி பகை ஆகியவை மறைந்தன. பூமியின் சுற்றளவு, நட்சத்திரங்களின் இடைவெளி போன்றவற்றைப் பற்றி அவர்கள் சிந்திக்கத் தொடங்கினர். அவர்களின் மொழியான அரபி, அதற்கு முன் கலாச்சார மொழியாக இருந்த கிரேக்கத்தை மிஞ்சியது. ரோம், பாரசீகம் ஆகியவற்றின் அறிவியல் தாக்கமும் குறைந்தது. கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 10ஆம் நூற்றாண்டு வரை அரபுகளின் வரலாற்றில் நடந்த மாற்றம் அதிசயமானது.

ஜார்ஜ் சார்டன் கூறுகிறார்: “அதிக முக்கியத்துவமிக்க மற்றும் கருத்துச்செறிந்த நூல்கள் அரபியில் எழுதப்பட்டன. 8ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து 11ஆம் நூற்றாண்டு வரை அரபி மனிதகுலத்தின் அறிவியல் மொழியாக இருந்தது. அந்தக் காலத்தில் புதிய அறிவைப் பெற விரும்பியவர்கள் அரபி கற்றனர். ஜாபிர் இப்னு ஹய்யான், அல் கிந்தி, அல் குவாரிஸ்மி, அல் பர்கானி, அல் ராஸி, சாபித் இப்னு குர்ரா, அல் பட்டானி, ஹுஸைன் இப்னு இஸ்ஹாக், அல் பாராபி, இப்ராஹீம் இப்னு சிமான், அல் மஸூதி, தவ்பரி, அப்துல் வஃபா, அலி இப்னு அப்பாஸ், அப்துல் காஸிம், இப்னு அல் ஜஸ்ஸார், அல் பீரூனி, இப்னு சீனா, இப்னு யூனுஸ், அல் கர்கி, இப்னு ஹைசம், அலி இப்னு ஈசா, அல் கஸ்ஸாலி, அல் சர்காலி, உமர் கய்யாம் – மேற்கத்திய உலகில் இணையானவர்கள் இல்லாத சில பேரறிஞர்கள்.”

இஸ்லாமிய நாகரிகம் அரபுகளில் ஏற்படுத்திய மாற்றத்தை உணர, அப்பாசிய கலீஃபா மாமூன் பக்தாதில் நிறுவிய “பைதுல் ஹிக்மா” (அறிவின் இல்லம்) பற்றிய தகவல் போதுமானது. வானியல் ஆய்வு மையமும் நூலகமும் இணைந்த இந்த நிறுவனம் மிகப்பெரிய செலவில் உருவாக்கப்பட்டது. பல மொழி அறிஞர்கள் அங்கு நியமிக்கப்பட்டனர். பல்வேறு அறிவியல் துறைகளின் நூல்கள் (நூறு ஒட்டகங்கள் சுமக்கும் அளவு) அங்கு சேகரிக்கப்பட்டன. பஹ்லவி, சமஸ்கிருதம், கிரேக்கம், கல்தேயன், சுரியாணி மொழிகளில் இருந்த நூல்கள் அரபிக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.

டாக்டர் குஸ்டாவ் லீபான் எழுதுகிறார்: “ஐரோப்பியர்களுக்கு நூலகங்களின் அர்த்தமே இல்லாத காலத்தில் பல இஸ்லாமிய நாடுகளில் நூலகங்கள் பரவலாக இருந்தன. பக்தாத்தின் ‘அறிவின் இல்லத்தில்’ நான்கு மில்லியன் நூல்கள் இருந்தன; கெய்ரோவில் ஒரு மில்லியன்; சிரியாவின் திரிபோலியில் மூன்று மில்லியன்; ஸ்பெயினில் ஆண்டுதோறும் 70,000 முதல் 80,000 நூல்கள் வெளியிடப்பட்டன.”

வானியல் முதல் மருத்துவம் வரை அனைத்து அறிவியல் துறைகளும் இஸ்லாமிய நாகரிகத்தில் வளர்ந்தன. மிகக் குறுகிய காலத்தில் அறிவியல் வளர்ச்சியில் முஸ்லிம்கள் மிகப் பெரிய முன்னேற்றத்தை அடைந்தனர்.

இருபத்து மூன்று ஆண்டுகள் முஹம்மது நபி உச்சரித்த வார்த்தைகள் மந்திரம் போல அரேபியாவை மாற்றின. அவை மனிதன் உருவாக்கிய சொற்கள் அல்ல. ஹிராவில் வெளிப்பட்ட வெளிச்சம் புதிய நாகரிகத்தை உருவாக்கியது. தாமஸ் கார்லைல் கூறுகிறார்: “அரபு தேசத்திற்கு அது இருளிலிருந்து வெளிச்சத்திற்கு ஒரு பிறவி. கவனிக்கப்படாத மக்கள் உலக கவனத்தை பெற்றனர்.”

முஹம்மது நபியின் மூலம் பாலைவனத்தில் இறங்கிய குர்ஆன் மக்களின் கண்களை திறந்தது. குர்ஆன் அவர்களின் கவனத்தை ஒட்டகம், வானம், மலைகள், பூமி ஆகியவற்றின் மீது திருப்பியது.