ஷஃபாஅத் — அல்லாஹ்வின் அனுமதியுள்ள பரிந்துரை

ஷஃபாஅத் மறுமை நம்பிக்கையின் முக்கியமான ஓர் அத்தியாயம். அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள இரண்டு உண்மைகளை ஒரே நேரத்தில் மனதில் வைத்திருக்க வேண்டும். முதலாவது: முழுமையான ஆட்சி, தீர்ப்பு, மன்னிப்பு அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. இரண்டாவது: அல்லாஹ் தன் அனுமதியால் தேர்ந்தெடுத்த நபிமார்களுக்கும் நல்லடியார்களுக்கும் சிலருக்காகப் பரிந்துரைக்க அனுமதி வழங்குவான். ஆகவே ஷஃபாஅத் என்பது அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்திற்கு எதிரான ஒரு சுயாதீன சக்தியல்ல; அவனுடைய கருணையும் கௌரவிப்பும் வெளிப்படும் ஓர் ஏற்பாடாகும்.

இந்த சமநிலையைத்தான் குர்ஆன் நிலைநிறுத்துகிறது. அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி எவராலும் பரிந்துரைக்க முடியாது; அதேவேளை அவன் அனுமதித்த ஷஃபாஅத் உண்மையாக நடைபெறும். முதல் பகுதியை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு எல்லா ஷஃபாஅத்தையும் மறுப்பதும், இரண்டாம் பகுதியை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு ஒருவருக்கு அல்லாஹ்வைத் தாண்டிய சுய அதிகாரம் இருப்பதாகக் கருதுவதும் இரு வேறு தவறுகளாகும்.

ஷஃபாஅத் என்றால் என்ன?

அரபியில் “ஷஃப்உ” (الشفع) என்பது ஒற்றையாக இருந்த ஒன்றுடன் இன்னொன்றைச் சேர்த்து இரட்டையாக்குதல் என்று பொருள். ஒருவரின் வேண்டுதலுடன் மற்றொருவரின் பரிந்துரை இணைவதால் அது “ஷஃபாஅத்” எனப்படுகிறது என்று அகீதா அறிஞர்கள் விளக்குகின்றனர். ஷரீஅத் வழக்கில், ஒரு நன்மையைப் பெற்றுத்தர அல்லது ஒரு தீங்கை நீக்க அல்லாஹ்விடம் மற்றொருவருக்காக அனுமதியுடன் வேண்டுவதே ஷஃபாஅத்.

இதில் உண்மையான உரிமையாளன் அல்லாஹ் மட்டுமே. “ஷஃபாஅத் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே” என்று ஸூரத்துஸ் ஸுமர் (39:44) கூறுகிறது. இதன் பொருள் எவருக்கும் ஷஃபாஅத் வழங்கப்படாது என்பதல்ல. யார் பரிந்துரைக்கலாம், யாருக்காகப் பரிந்துரைக்கலாம், அது எப்போது ஏற்கப்படும் என்பதனைத் தீர்மானிக்கும் முழு அதிகாரமும் அல்லாஹ்வுக்கே என்பதாகும்.

குர்ஆன் நிர்ணயிக்கும் இரண்டு நிபந்தனைகள்

ஆயத்துல் குர்ஸியில் அல்லாஹ், “அவனது அனுமதியின்றி அவனிடம் பரிந்துரைப்பவர் யார்?” என்று கேட்கிறான் (அல்-பகரா 2:255). இந்த வாக்கியம் சுயாதீனமான பரிந்துரையை முற்றாக மறுக்கிறது. அதே நேரத்தில் “அவனது அனுமதியின்றி” என்ற விதிவிலக்கு, அனுமதியுடன் நடைபெறும் ஷஃபாஅத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.

“அர்ரஹ்மான் யாருக்கு அனுமதி அளித்து, யாருடைய சொல்லை ஏற்றுக்கொள்கிறானோ அவரைத் தவிர அந்நாளில் ஷஃபாஅத் பயனளிக்காது” என்று ஸூரா தாஹா (20:109) கூறுகிறது. “அவன் திருப்தியடைந்தவர்களுக்காகத் தவிர அவர்கள் பரிந்துரைக்கமாட்டார்கள்” என்று ஸூரத்துல் அன்பியா (21:28) கூறுகிறது. மேலும் 34:23 மற்றும் 53:26 ஆகிய வசனங்களும் அனுமதியும் திருப்தியும் இல்லாமல் மலக்குகளின் பரிந்துரைகூட பயனளிக்காது என்பதை விளக்குகின்றன.

இதிலிருந்து உலமா இரண்டு அடிப்படை நிபந்தனைகளை எடுத்துரைக்கின்றனர்: பரிந்துரைப்பவருக்கு அல்லாஹ் அனுமதி அளிக்க வேண்டும்; பரிந்துரை பெறுபவரைப் பற்றி அல்லாஹ் திருப்தி கொள்ள வேண்டும். எனவே ஷஃபாஅத் அல்லாஹ்வை கட்டாயப்படுத்துவதோ, அவன் அறியாத ஒன்றை அறியச் செய்வதோ, அவன் தீர்ப்பை மற்றொருவர் அதிகாரத்தால் மாற்றுவதோ அல்ல. அனைத்தையும் முன்பே அறிந்த அல்லாஹ், தனது கருணையால் ஷஃபாஅத்திற்கு இடமளிக்கிறான்.

மகாமே மஹ்மூத் — புகழப்பட்ட உயர்ந்த நிலை

“இரவில் ஒரு பகுதியில் உமக்குக் கூடுதலான தொழுகையாகத் தஹஜ்ஜுத் தொழுவீராக; உமது இறைவன் உம்மை மகாமே மஹ்மூதில் எழுப்பக்கூடும்” என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான் (அல்-இஸ்ரா 17:79). “மகாமன் மஹ்மூதா” (مقامًا محمودًا) என்பது அனைத்துப் படைப்புகளாலும் புகழப்படும் உயர்ந்த நிலை. புகழ்பெற்ற தப்ஸீர் விளக்கத்தின்படி, அது கியாமத் நாளில் நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் மகா ஷஃபாஅத்தின் நிலையாகும்.

இமாம் தபரி ஜாமிஉல் பயான் நூலில் 17:79-ஐ விளக்கும்போது, மறுமை மைதானத்தின் கடுமையிலிருந்து மக்களை விடுவிக்க நபி ﷺ அவர்கள் பரிந்துரைக்கும் நிலையே மகாமே மஹ்மூத் என்று வந்துள்ள அறிவிப்புகளைப் பதிவு செய்கிறார். இமாம் குர்துபி அல்-ஜாமிஉ லி அஹ்காமில் குர்ஆன் நூலில் இதையே பிரபலமான கருத்தாக எடுத்துரைக்கிறார். இமாம் பக்ருத்தீன் ராஸி மஃபாதீஹுல் ஃகைப் நூலில் அந்த நிலையின் புகழுக்கான காரணமாக படைப்புகளுக்குக் கிடைக்கும் மாபெரும் நிவாரணத்தை விளக்குகிறார். இதனால் “மகாமே மஹ்மூத்” மற்றும் “ஷஃபாஅத்துல் உழ்மா” ஒன்றோடொன்று நெருங்கிய தொடர்புடைய சொற்களாக அகீதா நூல்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஷஃபாஅத்துல் உழ்மா — கியாமத் மைதானத்தின் மாபெரும் நிகழ்வு

“ஷஃபாஅத்துல் உழ்மா” (الشفاعة العظمى) என்பது “மகா பரிந்துரை” என்று பொருள். இது ஒரு குறிப்பிட்ட பாவியை மட்டும் மன்னிக்க வேண்டிய பரிந்துரை அல்ல. கியாமத் மைதானத்தில் நீண்ட நேரம் அச்சத்திலும் துயரத்திலும் காத்திருக்கும் அனைத்து மக்களுக்கும் கணக்கு விசாரணை தொடங்கும்படி அல்லாஹ்விடம் செய்யப்படும் பொது பரிந்துரை. இந்தச் சிறப்பு நமது நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அறிவிக்கும் நீண்ட ஹதீஸில் நபி ﷺ அவர்கள் அந்த நாளின் நிகழ்வை விவரிக்கிறார்கள். ஆரம்பத்திலிருந்து இறுதிவரை மனிதர்கள் ஒரே மைதானத்தில் திரட்டப்படுவர். சூரியன் நெருங்கி, துயரமும் அச்சமும் தாங்க முடியாத அளவை அடையும். அப்போது மக்கள், “நமது இறைவனிடம் நமக்காகப் பரிந்துரைப்பவர் யார்?” என்று தேடத் தொடங்குவர்.

முதலில் அவர்கள் ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் செல்வர். மனிதகுலத்தின் தந்தை, அல்லாஹ் சிறப்பாகப் படைத்தவர் என்று அவர்களின் மேன்மையைச் சொல்லி பரிந்துரை கேட்பர். ஆதம் (அலை) அந்த மாபெரும் பொறுப்பை ஏற்காமல் நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுமாறு கூறுவார்கள். நூஹ் (அலை) இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம்; இப்ராஹீம் (அலை) மூஸா (அலை) அவர்களிடம்; மூஸா (அலை) ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் வழிகாட்டுவார்கள். ஒவ்வொரு நபியும் தங்களின் தாழ்மையையும் அந்த நாளின் பயங்கரத்தையும் உணர்ந்து “என் நிலை, என் நிலை” என்று கூறுவர். ஈஸா (அலை) இறுதியாக முஹம்மது ﷺ அவர்களிடம் செல்லுமாறு சொல்வார்கள்.

மக்கள் நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களிடம் வந்து நிலைமையை எடுத்துச் சொல்லும்போது, அவர்கள் “அனா லஹா” — “இதற்காக நான் இருக்கிறேன்” என்று கூறுவார்கள். பின்னர் அர்ஷின் கீழ் சென்று அல்லாஹ்வுக்குச் சுஜூது செய்வார்கள். இதற்கு முன் எவருக்கும் கற்றுக் கொடுக்கப்படாத புகழுரைகளை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அப்போது கற்றுக் கொடுப்பான். அல்லாஹ் விரும்பிய காலம் வரை அவர்கள் சுஜூதில் இருப்பார்கள்.

அதன் பின், “யா முஹம்மது! உமது தலையை உயர்த்துவீராக; கேளுங்கள், வழங்கப்படும்; பேசுங்கள், கேட்கப்படும்; பரிந்துரையுங்கள், உமது பரிந்துரை ஏற்கப்படும்” என்று கூறப்படும். நபி ﷺ அவர்கள் தமது உம்மத்தை நினைத்து “யா ரப்பி! உம்மதீ, உம்மதீ — என் இறைவா! என் உம்மத், என் உம்மத்” என்று வேண்டுவார்கள். இதுவே மகா ஷஃபாஅத்தின் மையக் காட்சி. இந்த விரிவான அறிவிப்பு ஸஹீஹுல் புகாரியில், குறிப்பாக கிதாபுத் தப்ஸீர், ஸூரா அல்-இஸ்ரா 17:79 கீழ் ஹதீஸ் 4712-லும், கிதாபுத் தவ்ஹீத் ஹதீஸ் 7510-லும்; ஸஹீஹ் முஸ்லிமின் கிதாபுல் ஈமான் ஹதீஸ்கள் 193–194-லும் பல அறிவிப்புப் பாதைகளில் வந்துள்ளது.

இந்த நிகழ்ச்சியில் கவனிக்க வேண்டியது: நபி ﷺ அவர்கள் உடனடியாகத் தாமாகச் செயல்படவில்லை. முதலில் சுஜூது செய்கிறார்கள்; அல்லாஹ்வைப் புகழ்கிறார்கள்; பின்னர் அனுமதி வழங்கப்படுகிறது. “பரிந்துரையுங்கள்; ஏற்கப்படும்” என்று அல்லாஹ்வே கூறுகிறான். எனவே இந்த ஹதீஸ் நபி ﷺ அவர்களின் மிக உயர்ந்த மரியாதையையும், அதேவேளை முழு அதிகாரம் அல்லாஹ்வுக்கே என்பதையும் ஒன்றாக நிரூபிக்கிறது.

ஏன் இது நபி ﷺ அவர்களின் தனிச்சிறப்பு?

மற்ற நபிமார்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் மதிப்பிற்குரிய தூதர்கள். அவர்களைச் சிறுமைப்படுத்துவது இந்நிகழ்வின் நோக்கமல்ல. மாறாக, அந்த நாளின் மாபெரும் அச்சம், எல்லா நபிமார்களின் தாழ்மை, இறுதி நபி ﷺ அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அளித்த தனிப்பட்ட கௌரவம் ஆகியவற்றை ஹதீஸ் வெளிப்படுத்துகிறது. நபி ﷺ அவர்களால் கணக்கு தொடங்குவதற்கான நிவாரணம் கிடைக்கும்போது முதல் மனிதரிலிருந்து கடைசி மனிதர் வரை அனைவரும் அந்த நன்மையை உணர்வார்கள். அதனாலேயே அது “அனைவராலும் புகழப்படும் நிலை” எனப்படுகிறது.

இங்கு இரண்டு ஷஃபாஅத்துகளை வேறுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். கணக்கு தொடங்குவதற்கான மகா ஷஃபாஅத் எல்லா மக்களுக்கும் பொதுவான நிவாரணத்தைக் கொண்டது. அதற்குப் பிறகு முஃமின்களைச் சார்ந்த மன்னிப்பு, நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றம், சுவர்க்க நுழைவு போன்ற வேறு ஷஃபாஅத்துகளும் உள்ளன. நீண்ட ஹதீஸின் அறிவிப்புகள் இந்த நிலைகளை வேறு வேறு பகுதிகளில் விவரிக்கின்றன.

நபி ﷺ சேமித்து வைத்த ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட துஆ

ஒவ்வொரு நபிக்கும் நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரு சிறப்புத் துஆ வழங்கப்பட்டது; மற்ற நபிமார்கள் அதை உலகிலேயே பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள்; நபி முஹம்மது ﷺ அவர்கள் தமது துஆவை கியாமத் நாளில் உம்மத்திற்கான ஷஃபாஅத்தாகச் சேமித்து வைத்தார்கள் என்று ஸஹீஹுல் புகாரி (கிதாபுத் தஅவாத், ஹதீஸ் 6304) மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம் (கிதாபுல் ஈமான், ஹதீஸ் 199) பதிவு செய்கின்றன.

இந்த ஹதீஸ் நபி ﷺ அவர்களின் உம்மத்தின் மீதான இரக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் “சேமிக்கப்பட்ட துஆ” என்பது எல்லோரும் எந்த நிபந்தனையும் இன்றி நிச்சயம் மன்னிக்கப்படுவார்கள் என்று பொருளல்ல. ஸஹீஹ் முஸ்லிமின் அறிவிப்பில், அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காமல் இறந்த உம்மத்தாரில் அல்லாஹ் நாடியவர்களுக்கு அது கிடைக்கும் என்று விளக்கம் உள்ளது. ஆகவே இதன் அடித்தளம் தவ்ஹீதாகும்.

ஷஃபாஅத்தைப் பெறுவதில் மிகப் பாக்கியசாலி யார்?

அபூ ஹுரைரா (ரலி), “கியாமத் நாளில் உங்களின் ஷஃபாஅத்தைப் பெறுவதில் மிகப் பாக்கியசாலி யார்?” என்று கேட்டபோது, நபி ﷺ அவர்கள், “தனது உள்ளத்திலிருந்து தூய்மையாக ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறியவர்” என்று பதிலளித்தார்கள் (ஸஹீஹுல் புகாரி, கிதாபுல் இல்ம், ஹதீஸ் 99).

இதனால் வெறும் பெயர், குடும்ப மரபு அல்லது வாய்மொழிக் கோரிக்கை ஷஃபாஅத்திற்கான உறுதி அல்ல என்பது தெளிவாகிறது. இக்லாஸுடன் கூடிய தவ்ஹீத் அதன் மிக முக்கிய காரணம். உண்மையான “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்” நம்பிக்கை, அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குதல், நபி ﷺ அவர்களைப் பின்பற்றுதல், கடமைகளை மதித்தல், பாவத்திலிருந்து தவ்பா செய்தல் ஆகியவற்றை உருவாக்க வேண்டும்.

பெரும் பாவிகளுக்கான ஷஃபாஅத்

“எனது உம்மத்தில் பெரும் பாவம் செய்தவர்களுக்காக எனது ஷஃபாஅத் இருக்கும்” — “ஷஃபாஅதீ லி அஹ்லில் கபாயிரி மின் உம்மதீ” — என்று நபி ﷺ அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரலி) அறிவிக்கிறார். இமாம் திர்மிதி இதனை அப்வாபு ஸிஃபத்தில் கியாமாவில் ஹதீஸ் 2435 ஆகப் பதிவு செய்து “ஹஸன் ஸஹீஹ் ஃகரீப்” என்று மதிப்பிட்டுள்ளார். இதே பொருளில் அபூதாவூத் உள்ளிட்ட ஹதீஸ் நூல்களிலும் அறிவிப்புகள் உள்ளன.

ஹனஃபி–மாதுரீதீ அகீதாவில் பெரும் பாவம் செய்த முஸ்லிம், அந்தப் பாவத்தை ஹலால் என்று நம்பாதவரை, பாவத்தினால் மட்டும் உடனே ஈமானிலிருந்து வெளியேறிவிடமாட்டார். தவ்பா இன்றி இறந்தவர் அல்லாஹ்வின் நாட்டத்திற்குள் இருக்கிறார். “அல்லாஹ் தனக்கு இணை வைக்கப்படுவதை மன்னிக்கமாட்டான்; அதற்கு கீழானதை தான் நாடியவருக்கு மன்னிப்பான்” என்று அந்நிஸா 4:48 மற்றும் 4:116 கூறுகின்றன. அல்லாஹ் நாடினால் நேரடியாக மன்னிக்கலாம்; நாடினால் நீதியாகத் தண்டித்துப் பின்னர் கருணை செய்யலாம்; நாடியவருக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட ஷஃபாஅத்தின் மூலம் மன்னிப்பு வழங்கலாம்.

இதனைப் பாவம் செய்வதற்கான அனுமதிப் பத்திரமாகப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது. “பின்னர் ஷஃபாஅத் கிடைத்துவிடும்” என்று எண்ணிப் பாவத்தில் துணிவது ஆபத்தான ஏமாற்றம். எந்த தனிநபருக்கும் ஷஃபாஅத் உறுதி என்று நாம் தீர்ப்பளிக்க முடியாது. உண்மையான நம்பிக்கை நம்பிக்கையையும் அச்சத்தையும் இணைக்கிறது: அல்லாஹ்வின் கருணையில் நம்பிக்கை; தனது பாவத்திற்காக வருத்தம்; உடனடி தவ்பா; கடமைகளில் உறுதி.

நரகத்திலிருந்து தவ்ஹீத் உடையவர்கள் வெளியேற்றப்படுதல்

ஸஹீஹுல் புகாரி 7510 மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 193 ஆகிய நீண்ட அறிவிப்புகளில், நபி ﷺ அவர்கள் பலமுறை சுஜூது செய்து, அனுமதி பெற்ற பின் தமது உம்மத்திற்காகப் பரிந்துரைப்பார்கள் என்று வருகிறது. ஈமானின் பல அளவுகளுடன் இருந்தவர்களில் அல்லாஹ் அனுமதித்தவர்கள் நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படுவர். இறுதியில் அல்லாஹ்வின் தனிப்பட்ட கருணையால் மேலும் சிலர் வெளியேற்றப்படுவார்கள் என்பதும் அறிவிப்புகளில் உள்ளது.

இந்த ஹதீஸ்கள் இரண்டு எல்லைகளைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. தவ்ஹீதுடன் இறந்த பாவி முஃமின்கள் காஃபிர்களைப் போல நரகத்தில் நிரந்தரமாக இருக்கமாட்டார்கள் என்பது முதல் எல்லை. பாவம், தண்டனை, அல்லாஹ்வின் நீதி அனைத்தும் உண்மை; எனவே ஒருவர் தன் முடிவைப் பற்றி பாதுகாப்பாக எண்ண முடியாது என்பது இரண்டாம் எல்லை. அகீதாவில் நம்பிக்கையும் பொறுப்பும் ஒன்றை ஒன்று நீக்குவதில்லை.

சுவர்க்க வாசல் திறக்கப்படுதல் மற்றும் நிலைகள் உயர்த்தப்படுதல்

நபி ﷺ அவர்கள் மறுமையில் முதலில் பரிந்துரைப்பவரும், முதலில் பரிந்துரை ஏற்கப்படுபவரும் ஆவார்கள் என்று ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் வருகிறது. சுவர்க்கத்தின் கதவை முதலில் தட்டுபவர்களும் அவர்களே. மேலும் கணக்கின்றி சுவர்க்கம் நுழைய அனுமதிக்கப்பட்ட உம்மத்தாரை வலப்புற வாசலால் நுழையச் செய்யும்படி மகா ஷஃபாஅத் ஹதீஸில் கூறப்படும் (ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 194; திர்மிதி 2434).

அகீதா விளக்க நூல்கள் ஷஃபாஅத்தின் வடிவங்களைத் தொகுக்கும்போது, சுவர்க்க நுழைவு, தண்டனைக்குத் தகுதியான முஃமின்களில் அல்லாஹ் நாடியவர்களுக்கான மன்னிப்பு, நரகத்திற்குச் சென்ற தவ்ஹீத் உடையவர்களில் சிலரை வெளியேற்றுதல், சிலரின் நிலைகளை உயர்த்துதல் போன்றவற்றைச் சொல்கின்றன. எல்லா வகைகளுக்கும் ஒரே அடிப்படை விதி: அல்லாஹ்வின் அனுமதியும் நாட்டமும் இல்லாமல் எதுவும் நடைபெறாது.

அபூ தாலிபின் தண்டனை குறைக்கப்படுதல்

நபி ﷺ அவர்களின் பெரிய தந்தை அபூ தாலிப் உலகில் நபி ﷺ அவர்களைப் பாதுகாத்தார். ஆனால் ஈமானை வெளிப்படையாக ஏற்காமல் இறந்தார் என்று ஸஹீஹ் ஹதீஸ்கள் கூறுகின்றன. நபி ﷺ அவர்களின் பரிந்துரையால் அவரது தண்டனை நரகத்தின் மிகக் குறைந்த நிலையில் வைக்கப்படும்; அது அவரை நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றும் மன்னிப்பு அல்ல (ஸஹீஹுல் புகாரி, கிதாபுர் ரிகாக்; ஸஹீஹ் முஸ்லிம், கிதாபுல் ஈமான், அபூ தாலிபின் ஷஃபாஅத் அத்தியாயம்).

இதனை பொதுவான விதியாக விரிவாக்கக் கூடாது. “காஃபிர்களுக்கு ஷஃபாஅத் பயனளிக்காது” என்று வரும் வசனங்களுடன் இந்த ஹதீஸை உலமா இணைக்கும்போது, அபூ தாலிபுக்கு கிடைப்பது நரகத்திலிருந்து மீட்பு அல்ல; நபி ﷺ அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட தனிச்சிறப்பால் தண்டனையின் அளவு குறைக்கப்படுவதாக விளக்குகின்றனர்.

நபிமார்கள் மட்டுமா பரிந்துரைப்பார்கள்?

குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ் அடிப்படையில் மலக்குகள், நபிமார்கள் மற்றும் அல்லாஹ் அனுமதிக்கும் நல்லடியார்களுக்கும் சில வகை ஷஃபாஅத் வழங்கப்படும் என்று அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் அவர்களின் எண்ணிக்கை, யாருக்காக, எந்த அளவில் என்பது நமது ஊகத்தின் விஷயம் அல்ல. ஆதாரம் கூறிய அளவிற்குள் மட்டும் நம்ப வேண்டும்.

நபி ﷺ அவர்களின் ஷஃபாஅத் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது. குறிப்பாக கணக்கைத் தொடங்குவதற்கான ஷஃபாஅத்துல் உழ்மா அவர்களுக்குரிய தனிச்சிறப்பு. பிறருக்குக் கிடைக்கும் ஷஃபாஅத்தும் அல்லாஹ் அளித்த அனுமதியால் மட்டுமே; யாருக்கும் இயற்கையாகப் பிறந்த அல்லது சுயமாகப் பெற்ற தெய்வீக அதிகாரம் கிடையாது.

இமாம் தஹாவி கூறும் ஹனஃபி அகீதா

ஹனஃபி அகீதாவின் முக்கியச் சுருக்க நூலான அல்-அகீதத்துத் தஹாவிய்யாவில் இமாம் அபூ ஜஃபர் அத்-தஹாவி (ரஹ்) கூறுகிறார்:

والشفاعة التي ادخرها لهم حق كما روي في الأخبار

“நபி ﷺ அவர்கள் தமது உம்மத்திற்காகச் சேமித்து வைத்துள்ள ஷஃபாஅத், ஹதீஸ் அறிவிப்புகளில் வந்திருப்பதுபோல் உண்மையாகும்.”

இமாம் தஹாவி “ஹக்” என்று கூறுவது, ஷஃபாஅத் வெறும் உவமை அல்லது உணர்ச்சிப் பேச்சு அல்ல; மறுமையில் உண்மையாக நிகழும் நம்பிக்கைக் கோட்பாடு என்பதைக் காட்டுகிறது. “அறிவிப்புகளில் வந்திருப்பதுபோல்” என்ற சொல், அதன் விவரங்களை கற்பனையால் உருவாக்காமல் ஸஹீஹான நஸ்ஸுகளிலிருந்து பெற வேண்டும் என்பதையும் கற்பிக்கிறது.

அல்-ஃபிக்ஹுல் அக்பரில் ஷஃபாஅத்

இமாம் அபூ ஹனீபா (ரஹ்) அவர்களுடன் தொடர்புபடுத்திப் பரம்பரையாகப் படிக்கப்படும் அல்-ஃபிக்ஹுல் அக்பர் அகீதா உரையில், நபிமார்களின் ஷஃபாஅத் உண்மை என்றும், நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களின் உம்மத்தில் தண்டனைக்குத் தகுதியான பாவமுள்ள முஃமின்களுக்கும் பெரும் பாவிகளுக்கும் அவர்களின் ஷஃபாஅத் உறுதியாகும் என்றும் கூறப்படுகிறது:

وشفاعة الأنبياء عليهم الصلاة والسلام حق، وشفاعة نبينا صلى الله عليه وسلم للمؤمنين المذنبين ولأهل الكبائر منهم المستوجبين العقاب حق ثابت

இந்த உரை, “பெரும் பாவி முஸ்லிம் என்பதால் அவர் கட்டாயம் காஃபிர்” என்ற கடுமையான முடிவையும், “ஈமான் இருக்கிறது என்பதால் பாவம் தீங்கு செய்யாது” என்ற அலட்சியத்தையும் மறுக்கிறது. அவர் முஃமின் என்ற அடிப்படை உறவு கொண்டவராக இருந்தாலும் தண்டனைக்குத் தகுதியாவார்; அல்லாஹ்வின் கருணை மற்றும் அனுமதிக்கப்பட்ட ஷஃபாஅத்திற்கும் தகுதியடையலாம்.

அகாயிதுன் நஸஃபிய்யா மற்றும் மாதுரீதீ விளக்கம்

மாதுரீதீ மரபின் முக்கியப் பாடநூலான இமாம் நஜ்முத்தீன் அபூ ஹஃப்ஸ் அன்-நஸஃபி (ரஹ்) அவர்களின் அல்-அகாயிதுன் நஸஃபிய்யாவில்:

والشفاعة ثابتة للرسل والأخيار في حق أهل الكبائر بالمستفيض من الأخبار

“ரஸூல்களுக்கும் நல்லடியார்களுக்கும் பெரும் பாவிகளைப் பற்றிய ஷஃபாஅத், பெருமளவில் வந்துள்ள ஹதீஸ் அறிவிப்புகளால் உறுதியாகியுள்ளது” என்று கூறப்படுகிறது.

இமாம் ஸஅ்துத்தீன் அத்தப்தாஸானி (ரஹ்), ஷர்ஹுல் அகாயிதுன் நஸஃபிய்யாவில் இதனை விளக்கும்போது, ஷஃபாஅத் பற்றிய அறிவிப்புகள் பல வழிகளில் பரவலாக வந்திருப்பதையும், பெரும் பாவிகளுக்கான மன்னிப்பு சாத்தியம் என்ற அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் அடிப்படையுடன் அது இணைந்திருப்பதையும் கூறுகிறார். அபூல் முஈன் அன்-நஸஃபி (ரஹ்) தப்ஸிரத்துல் அதில்லாவின் சம்இய்யாத் விவாதங்களில், வஹ்யின் மூலம் மட்டுமே அறியப்படும் மறுமை நிகழ்வாக ஷஃபாஅத்தை நிறுவுகிறார். இவ்வாறு ஹனஃபி–மாதுரீதீ மரபு குர்ஆன் வசனங்களையும் பல ஸஹீஹ் ஹதீஸ்களையும் ஒருங்கிணைத்தே தன் நிலைப்பாட்டைக் கூறுகிறது.

ஷஃபாஅத்தும் தவஸ்ஸுலும் ஒன்றா?

இரண்டும் தொடர்புடைய சொற்களாக இருந்தாலும் முற்றிலும் ஒன்றல்ல. ஷஃபாஅத் என்பது மற்றொருவருக்காக அனுமதியுடன் பரிந்துரைப்பது; அதன் மிகப் பெரிய வெளிப்பாடு மறுமையில் நடைபெறும். தவஸ்ஸுல் என்பது அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யும்போது அவனுடைய நெருக்கத்திற்கான அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரு வசீலாவை முன்வைப்பது. ஒவ்வொரு விவாதத்தின் ஆதாரமும் வரம்பும் தனித்தனியாக ஆராயப்பட வேண்டும்.

பார்வையற்ற ஸஹாபிக்கு நபி ﷺ அவர்கள் கற்றுக் கொடுத்த துஆவில், “அல்லாஹ்வே! என் விஷயத்தில் அவர்களின் ஷஃபாஅத்தை ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்ற பொருளுடைய “அல்லாஹும்ம ஷஃப்பிஃஹு ஃபிய்ய” என்ற சொல் வருகிறது (ஜாமிஉத் திர்மிதி, கிதாபுத் தஅவாத், ஹதீஸ் 3578; இமாம் திர்மிதி: ஹஸன் ஸஹீஹ்). இதில் வேண்டப்படுபவன் அல்லாஹ்வே; நபி ﷺ அவர்களின் துஆ ஏற்கப்பட வேண்டும் என்பதே கோரிக்கை. இந்த ஆதாரம் ஷஃபாஅத் அல்லாஹ்வின் அனுமதிக்குட்பட்டது என்ற அடிப்படையை மாற்றுவதில்லை.

அதானுக்குப் பிந்தைய துஆ மற்றும் ஷஃபாஅத்

அதானைக் கேட்ட பின் நபி ﷺ அவர்களுக்கு ஸலவாத் கூறி, அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்கு அல்-வஸீலா வழங்குமாறு கேட்பது ஸுன்னத். நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்: முஅத்தின் சொல்வதைப் போன்று கூறுங்கள்; பின்னர் என்மீது ஸலவாத் கூறுங்கள்; அதன்பின் அல்லாஹ்விடம் எனக்காக “அல்-வஸீலா”வை வேண்டுங்கள். அது சுவர்க்கத்தில் ஒரே ஒரு அடியாருக்குரிய உயர்ந்த நிலை; அந்த அடியார் நானாக இருப்பேன் என்று நம்புகிறேன். எனக்காக அல்-வஸீலாவை வேண்டுபவருக்கு எனது ஷஃபாஅத் கிடைக்கத் தகுதியாகும் (ஸஹீஹ் முஸ்லிம், கிதாபுஸ் ஸலாத், ஹதீஸ் 384).

ஜாபிர் (ரலி) அறிவிக்கும் மற்றொரு ஹதீஸில் அதானுக்குப் பிறகு கூறப்படும் துஆ இவ்வாறு வருகிறது:

اللهم رب هذه الدعوة التامة والصلاة القائمة، آت محمداً الوسيلة والفضيلة، وابعثه مقاماً محموداً الذي وعدته

“இந்தப் பூரண அழைப்புக்கும் நிலைநிறுத்தப்படவுள்ள தொழுகைக்கும் இறைவனான அல்லாஹ்வே! முஹம்மது ﷺ அவர்களுக்கு அல்-வஸீலாவையும் அல்-ஃபளீலாவையும் வழங்குவாயாக; நீ அவர்களுக்கு வாக்களித்த மகாமே மஹ்மூதில் அவர்களை எழுப்புவாயாக.” இதைக் கூறுபவருக்கு கியாமத் நாளில் நபி ﷺ அவர்களின் ஷஃபாஅத் கிடைக்கத் தகுதியாகும் என்று ஸஹீஹுல் புகாரி 614 கூறுகிறது.

இந்த துஆவில் நாம் நபி ﷺ அவர்களை அல்லாஹ்விடம் கேட்பதில்லை; அல்லாஹ்விடமே நபி ﷺ அவர்களுக்கான உயர்ந்த நிலையை வேண்டுகிறோம். அதேவேளை நபி ﷺ அவர்களின் கௌரவம், மகாமே மஹ்மூத் மற்றும் ஷஃபாஅத் ஆகியவற்றை நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

தவறான இரண்டு முனைகள்

முதல் தவறு, அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி ஒருவர் தாமாகவே யாரையும் மீட்டுவிட முடியும் என்று நம்புவது. இது குர்ஆன் நிர்ணயித்த தவ்ஹீதுக்கும் “அவனது அனுமதியின்றி யார் பரிந்துரைக்க முடியும்?” என்ற வசனத்திற்கும் முரணானது. எந்த நபியோ, வலியோ, மலக்கோ அல்லாஹ்வை கட்டாயப்படுத்த முடியாது.

இரண்டாவது தவறு, அனுமதிக்கப்பட்ட எல்லா ஷஃபாஅத்தையும் மறுப்பது அல்லது அதை வெறும் உவமை என்று மாற்றுவது. மகா ஷஃபாஅத்தின் நிகழ்வு புகாரி–முஸ்லிமில் பல அறிவிப்புப் பாதைகளில் மிகத் தெளிவாக வந்துள்ளது; பெரும் பாவிகளுக்கான ஷஃபாஅத்தையும் அகீதா இமாம்கள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். சரியான நிலை: சுயாதீன ஷஃபாஅத்தை மறுத்து, அல்லாஹ் அனுமதிக்கும் ஷஃபாஅத்தை நம்புவது.

மேலும், ஷஃபாஅத்தை நம்புவது அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பில் “மாற்றம்” ஏற்படும் என்று கூறுவதல்ல. யார் பரிந்துரைப்பார், யாருக்காகப் பரிந்துரைப்பார், யார் மன்னிக்கப்படுவர் என்பதனை அல்லாஹ் நித்தியமாகவே அறிவான். ஷஃபாஅத் அவனுடைய அறிவுக்கு புதிய தகவலைச் சேர்ப்பதில்லை; அவன் முன்கூட்டியே நாடிய கருணை, நபியின் கௌரவமான வேண்டுதலின் வழியாக வெளிப்படுகிறது.

ஷஃபாஅத்தை எதிர்பார்க்கும் முஃமினின் வாழ்க்கை

நபி ﷺ அவர்களின் ஷஃபாஅத்தை உண்மையாக எதிர்பார்ப்பவர் முதலில் தவ்ஹீதைப் பாதுகாக்க வேண்டும். தொழுகையை நிலைநிறுத்துதல், ஹலால்–ஹராமை மதித்தல், மக்களின் உரிமைகளைத் திருப்பிக் கொடுத்தல், பாவத்திற்கு உடனே தவ்பா செய்தல், நபி ﷺ அவர்கள்மீது ஸலவாத் கூறுதல், அதான் பிந்தைய துஆவை வழக்கமாக்குதல் ஆகியவை அந்த எதிர்பார்ப்பின் நடைமுறை அடையாளங்கள்.

ஒருவர் தனது பாவத்தைச் சிறியதாக எண்ணக்கூடாது; அதேவேளை அல்லாஹ்வின் கருணையிலிருந்து நம்பிக்கை இழக்கவும் கூடாது. ஷஃபாஅத் பற்றிய அகீதா, “எனக்கு எதுவும் ஆகாது” என்ற அலட்சியத்தை உருவாக்க அல்ல; “என் அமல்கள் மட்டும் என்னைக் காப்பாற்றும்” என்ற அகந்தையை உடைத்து, பயம்–நம்பிக்கை–அன்பு ஆகிய மூன்றுடனும் அல்லாஹ்வை நோக்கித் திரும்பச் செய்யும்.

முடிவுரை

ஷஃபாஅத்துல் உழ்மா நபி முஹம்மது ﷺ அவர்களின் மிகப் பெரிய மறுமைச் சிறப்புகளில் ஒன்று. கியாமத் மைதானத்தில் மனிதர்கள் ஆதம், நூஹ், இப்ராஹீம், மூஸா, ஈஸா (அலைஹிமுஸ்ஸலாம்) ஆகியோரிடம் சென்று இறுதியில் நபி ﷺ அவர்களை அடைவார்கள். அவர்கள் “அனா லஹா” என்று கூறி, அல்லாஹ்வுக்குச் சுஜூது செய்து, அனுமதி கிடைத்த பின்பே பரிந்துரைப்பார்கள். இதுவே மகாமே மஹ்மூத்தின் மாபெரும் வெளிப்பாடு.

அல்லாஹ்வே ஒரே உரிமையாளன்; நபி ﷺ அவர்கள் அவனால் கௌரவிக்கப்பட்ட மிக உயர்ந்த பரிந்துரையாளர். இந்த இரண்டு உண்மைகளையும் இணைத்துக் கொள்வதே அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல் ஜமாஅத்தின் சமநிலையான நம்பிக்கை. அது தவ்ஹீதைப் பாதுகாக்கிறது; நபி ﷺ அவர்களின் உயர்ந்த அந்தஸ்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது; பாவிக்கு தவ்பாவின் பொறுப்பையும் அல்லாஹ்வின் கருணை மீதான நம்பிக்கையையும் ஒன்றாக அளிக்கிறது.

ஆதார நூல்கள் மற்றும் இடங்கள்

• அல்-குர்ஆன்: அல்-பகரா 2:48, 2:255; அந்நிஸா 4:48, 4:116; அல்-இஸ்ரா 17:79; தாஹா 20:109; அல்-அன்பியா 21:28; ஸபஃ 34:23; அஸ்-ஸுமர் 39:44; அந்நஜ்ம் 53:26; அல்-முத்தஸ்ஸிர் 74:48.
• ஸஹீஹுல் புகாரி: கிதாபுல் இல்ம், ஹதீஸ் 99; கிதாபுல் அதான், ஹதீஸ் 614; கிதாபுத் தப்ஸீர், அல்-இஸ்ரா 17:79, ஹதீஸ் 4712; கிதாபுத் தஅவாத், ஹதீஸ் 6304; கிதாபுத் தவ்ஹீத், ஹதீஸ் 7510; மேலும் அபூ தாலிபின் தண்டனை குறைப்பு பற்றிய அறிவிப்புகள்.
• ஸஹீஹ் முஸ்லிம்: கிதாபுல் ஈமான், ஹதீஸ்கள் 193–199; கிதாபுஸ் ஸலாத், ஹதீஸ் 384.
• ஜாமிஉத் திர்மிதி: அப்வாபு ஸிஃபத்தில் கியாமா, ஹதீஸ்கள் 2434–2436; கிதாபுத் தஅவாத், பார்வையற்ற ஸஹாபியின் துஆ, ஹதீஸ் 3578.
• இமாம் அபூ ஜஃபர் அத்-தஹாவி: அல்-அகீதத்துத் தஹாவிய்யா, “வஷ்-ஷஃபாஅதுல்லதீ இத்தகரஹா லஹும் ஹக்குன்…” என்ற பகுதி.
• அல்-ஃபிக்ஹுல் அக்பர்: நபிமார்களின் ஷஃபாஅத் மற்றும் பெரும் பாவிகளுக்கான நபி ﷺ அவர்களின் ஷஃபாஅத் பற்றிய பகுதி.
• இமாம் நஜ்முத்தீன் அன்-நஸஃபி: அல்-அகாயிதுன் நஸஃபிய்யா, “வஷ்-ஷஃபாஅது தாபிததுன் லிர்ருஸுலி வல் அக்யார்…” என்ற பகுதி.
• இமாம் ஸஅ்துத்தீன் அத்தப்தாஸானி: ஷர்ஹுல் அகாயிதுன் நஸஃபிய்யா, பெரும் பாவிகளுக்கான ஷஃபாஅத் விளக்கம்.
• இமாம் அபூல் முஈன் அன்-நஸஃபி: தப்ஸிரத்துல் அதில்லா, சம்இய்யாத்/மறுமை நிகழ்வுகள் மற்றும் ஷஃபாஅத் விவாதம்.
• தப்ஸீர் நூல்கள்: இமாம் தபரியின் ஜாமிஉல் பயான், இமாம் குர்துபியின் அல்-ஜாமிஉ லி அஹ்காமில் குர்ஆன், இமாம் பக்ருத்தீன் ராஸியின் மஃபாதீஹுல் ஃகைப் — அல்-இஸ்ரா 17:79 விளக்கம்.

குறிப்பு: ஹதீஸ் எண்கள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சர்வதேச எண்ணிடலைப் பின்பற்றுகின்றன. அரபு நூல்களின் பாகம்/பக்க எண்கள் பதிப்பகத்துக்கு பதிப்பகம் மாறுவதால், நூல் பெயர், கிதாப்/பாப் மற்றும் தொடக்க அரபுச் சொற்களும் சேர்த்து வழங்கப்பட்டுள்ளன. பொதுமக்களுக்கான அகீதா விளக்கமாக இதைப் பயன்படுத்தலாம்; தனிநபர் குறித்த தீர்ப்பு அல்லது குறிப்பிட்ட சர்ச்சைக்குரிய நடைமுறைக்கான ஃபத்வா பெறத் தகுதியான உள்ளூர் ஆலிமை அணுக வேண்டும்.